Μόλις ξύπνησα…

Μικρές Πικρές Αλήθειες

Posted on: 22/10/2011

Μικρές πικρές αλήθειες:

  • Εδώ και καιρό κατηγορούσαμε το ΠΑΜΕ όταν έκανε τη γνωστή του παρέλαση και μετά αποχωρούσε αφήνοντας τον υπόλοιπο κόσμο να διαδηλώνει. Όταν το ΠΑΜΕ έμεινε -βάζοντας τους δικούς του όρους για να μείνει- διαμαρτυρόμαστε γιατί έμεινε και προκάλεσε «εμφύλια» βία.
  • Είναι γνωστό ότι το ΠΑΜΕ έχει αυστηρή πειθαρχία, σταλινικού κόμματος, την οποία και εφαρμόζει με παραινέσεις στα μέλη του, κάνοντας και την κατάλληλη πλύση εγκεφάλου. Αν δεν θέλεις όμως διαγράφεσαι και μπορείς απλά να το κατηγορείς γι’ αυτές τις μεθόδους. Οπότε μήπως θα έπρεπε να το περιμένουμε ότι αν μείνει θα φερθεί με τον τρόπο που φέρθηκε, όσοι ζητούσαμε να μην κάνει την πάπια και να φεύγει;
  • Η αυταρχική επιβολή της τάξης από τα μέλη του ΠΑΜΕ και τους κρανοφόρους του ήταν απαράδεκτη, αλλά ίσως να ήταν ο μόνος τρόπος για να μην φτάσουμε στο σημείο να ξαναδιαλυθεί η συγκέντρωση λόγω μπάχαλων. Αλλά σε καμία περίπτωση η απαγόρευση και οι αψιμαχίες με το ύφος της κομμουνιστικής ορθοδοξίας δεν δικαιολογούν να ρίχνονται μάρμαρα στο πλήθος πίσω από τους κρανοφόρους από τους αντιεξουσιαστές.
  • Η ρίψη μαρμάρων από τους αντιεξουσιαστές προς τα μέλη του ΠΑΜΕ δεν δικαιολογεί με τη σειρά της την επιστροφή των μαρμάρων προς τους αντιεξουσιαστές όταν πίσω από αυτούς βρίσκονταν και άλλοι απλοί διαδηλωτές. Είναι το ίδιο εγκληματική και δολοφονική ενέργεια όσο και η προηγούμενη.
  • Η τακτική των αντιεξουσιαστών να κρύβονται ανάμεσα στο πλήθος όταν τους κυνηγούν οι μπάτσοι των ΜΑΤ ή οι μπάτσοι των ΚΝΑΤ είναι γνωστή. Δυστυχώς αν θέλουν να τους υποστηρίξει ο κόσμος θα πρέπει να μην βάζουν σε κίνδυνο τη ζωή του.
  • Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως όταν οι αντιεξουσιαστές έριχναν βόμβες μολότωφ στους ΜΑΤατζήδες ή στη Βουλή, πολλοί απλοί διαδηλωτές χειροκροτούσαν. Το μίσος απέναντι στην καταστολή είναι κοινή κατάκτηση και ξαφνικά δεν θα πρέπει όλοι να το παίζουμε μωρές παρθένες.
  • Δεν πρέπει να ξεχνάμε πόση χαρά νιώθαμε όλοι όταν τα μάρμαρα τα έτρωγαν οι μπάτσοι – οι οποίοι μάς είχαν φλομώσει στα χημικά και στο ξύλο χωρίς λόγο.
  • Δεν πρέπει να ξεχνάμε επίσης πως όποτε οι μπάτσοι ήθελαν, έριχναν αφειδώς δακρυγόνα και χωρίς καμία αίσθηση του μέτρου προς όλες τις κατευθύνσεις, ενώ μόλις δυο ομάδες διαδηλωτών συγκρούονταν, τους άφηναν για πάνω από μισή ώρα να σκοτώνονται χωρίς καμία επέμβαση. Αυτό δεν είναι εγκληματική αμέλεια, είναι εσκεμμένη πρόθεση της αστυνομίας να αφήσει τους διαδηλωτές να φαγωθούν μεταξύ τους ώστε να υπάρξουν νεκροί (όπως με τη Marfin) και να αποδυναμωθεί το κίνημα αντίδρασης στην κυβερνητική πολιτική.
  • Είναι δεδομένο και ευρέως γνωστό πως στις τάξεις των αντιεξουσιαστών έχουν μπει και ασφαλίτες και πρεζάκηδες και χουλιγκάνοι των γηπέδων.
  • Είναι όμως επίσης γνωστό πως ο κύριος όγκος τους (τουλάχιστον οι περισσότεροι από τους μισούς) είναι όντως αντιεξουσιαστές που πιστεύουν στην βίαιη αντίδραση και αυτό κάνουν. Κάποιοι από αυτούς έχουν μπει και στη φυλακή για τη δράση τους, οπότε δεν μπορούμε μιλάμε μόνο για παρακράτος και για ασφαλίτες αφού υπάρχουν και αγνές προθέσεις ριζοσπαστικοποίησης της λαϊκής αντίδρασης στα μέλη τους.
  • Δεν είναι γνωστό αν οι προβοκάτορες που έχουν διεισδύσει στις τάξεις τους έχουν ρόλο επιτελικό ή αν απλά συμμετέχουν για να έχουν τον έλεγχο των πραγμάτων και της κατάστασης.
  • Επίσης είναι δεδομένο πια ότι η κυβέρνηση δεν θέλει να συλλάβει τους αντιεξουσιαστές που αντιδρούν με βίαιο τρόπο -παρά μόνο μερικούς από αυτούς- γιατί χρειάζεται πάντα ένα πρόσχημα και για να διαλύει διαδηλώσεις και για να αυξάνει την αστυνόμευση και την παρακολούθηση των πολιτών.
  • Το σωστό θα ήταν οι αναρχικοί μαχητές να αποχωρήσουν από τις διαδηλώσεις και να κάνουν την δική τους δράση ξέχωρα από τις διαμαρτυρίες στο Σύνταγμα. Έτσι και οι υπόλοιποι διαδηλωτές θα μάθαιναν να τις τρώνε χωρίς υποστήριξη από το ιππικό, αλλά και οι μπαχαλάκηδες, όπως θέλουν να τους λένε τα κανάλια, να μην κρύβονται ανάμεσα στους υπόλοιπους διαδηλωτές.
  • Το βασικό λάθος των αντιεξουσιαστών είναι πως πίστεψαν πως ξεκινώντας εκείνοι θα αρχίσει και ο λαός να πετά πέτρες (το έκαναν κάποιοι λίγοι, λίγες φορές). Όμως φαίνεται ξεκάθαρα πως ο λαός δεν είναι έτοιμος για κάτι τέτοιο. Από τις 500.000 διαδηλωτών (ίσως και περισσότερων) της Τετάρτης, το πολύ 3000-4000 να πετούσαν πέτρες. Με έναν στους εκατό δεν μπορείς να κάνεις βίαιη επανάσταση.
  • Με το να παίρνουν πάντα τα ηνία της βίας απέναντι στους μπάτσους οι αντιεξουσιαστές, δεν αφήνουν τον λαό να κατακλυστεί από οργή ώστε να φτάσει στο σημείο να πάρει μόνος του τις πέτρες. Ξέρει ότι θα το κάνει κάποιος άλλος σε λίγο κι έτσι χαλαρώνει και δεν αναλαμβάνει την ευθύνη των πράξεων ή της απραξίας του.
  • Ο λαός θα πρέπει να αλλάξει συνθήματα και να αποφασίσει τι θέλει επιτέλους. Δεν μπορεί από τη μια να φωνάζει «να καεί, να καεί, το μπουρδέλο η Βουλή» κι από την άλλη να μη βοηθά τους αναρχικούς όταν προσπαθούν να το κάψουν. Θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος πως και οι αναρχικοί έχουν ξεγελαστεί από τον λαό που στα λόγια είναι πλούσιος αλλά στις πράξεις άφραγκος.
  • Πρέπει επίσης να αποφασίσουμε αν θέλουμε τους κρανοφόρους του ΚΚΕ να φυλάνε τις διαδηλώσεις ή αν δεν τους θέλουμε, οπότε και αυτοί δικαίως να συνεχίσουν να κάνουν τις παρελάσεις τους και μετά από μια ώρα να πηγαίνουν σπίτι τους και να μην μας εμποδίζουν να κινούμαστε στην Αμαλίας. Δεν γίνεται από τη μια να τους λέμε «ελάτε ρε κότες και μη φεύγετε» κι από την άλλη να τους βρίζουμε αν έρχονται όπως θέλουν. Οπότε πρέπει να τους πούμε ή ελάτε όπως είμαστε όλοι μας χύμα, ή πάτε σπίτια σας. Αλλά πρέπει να το πούμε.
  • Είναι δεδομένο ότι στην ΕΛΑΣ υπηρετούν πολλοί φασίστες και χρυσαυγίτες και ο υπουργός ΠΡΟ.ΠΟ. πολύ απλά δεν θέλει να τους ξηλώσει ενώ θα μπορούσε να κάνει μια αιφνιδιαστική έφοδο και να ελέγξει τα κράνη τους και τα συνθήματα που έχουν πάνω, τις ηλεκτρονικές τους αναρτήσεις σε φόρουμ μπάτσων ή και φασιστών όπου λένε απίστευτα πράγματα σε κοινή θέα ενώ δείχνει πολύ διαφορετικό ζήλο για αναρχικούς ή αντιεξουσιαστές που γράφουν δυο αράδες στο Indymedia.
  • Είναι ακόμα δεδομένο πως ο Παπουτσής είναι άχρηστος υπουργός όπου και να θητεύσει ή είναι απλά άτυχος και άβουλος (δυστυχώς γι’ αυτόν κανείς δεν το πιστεύει αυτό).
  • Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι παρόλο που έγινε ο κακός χαμός αυτό το διήμερο από κόσμο στις διαδηλώσεις, τελικά το πολυνομοσχέδιο πέρασε. Όχι γιατί οι ειρηνικές διαδηλώσεις δεν αποδίδουν. Ούτε γιατί η βία επίσης δεν αποδίδει. Αλλά γιατί δεν έχουμε αποφασίσει όλοι μαζί πώς θα αποτρέψουμε και θα ανατρέψουμε τέτοιες πολιτικές.
  • Επίσης πρέπει να καταλάβουμε πως αν δεν κηρυχθεί γενική μαζική απεργία διαρκείας δεν θα πέσει καμία κυβέρνηση λόγω της δικής μας πίεσης. Μπορεί να πέσει για άλλους λόγους, αλλά όχι γιατί διαδηλώνουμε ειρηνικά ή φασαριόζικα. Ο μόνος τρόπος είναι οι εργαζόμενοι να επιβάλλουν στα συνδικάτα την απεργία διαρκείας και να μη δουλεύει τίποτα στη χώρα και η κυβέρνηση θα πέσει το πολύ σε δέκα μέρες.
  • Σε ένα εργοστάσιο οι εργαζόμενοι αν κάνουν απεργία διαρκείας και απαγορεύσουν στους απεργοσπάστες να εργαστούν με κάθε μέσο είναι σίγουρο ότι κάποια από τα αιτήματά τους θα ικανοποιηθούν. Αν κάποιοι Έλληνες επικροτούν τον απεργοσπαστικό μηχανισμό που έστησε το κράτος για τους εργαζόμενους στους ΟΤΑ, τότε κάποιοι θα επικροτούν για κάποια άλλη υπηρεσία ή εργασία και ποτέ δεν θα καταφέρουμε τίποτα. Θυμηθείτε επιτέλους πως μόνο με αλληλεγγύη μπορούμε να καταφέρουμε πράγματα. Θα πεινάσουμε μαζί για να μπορέσουμε να έχουμε όλοι αύριο να φάμε.
  • Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ο κοινός μας εχθρός είναι η πολιτική της κυβέρνησης και της ευρωπαϊκής ένωσης και πως όσο ανεχόμαστε με ξενέρωτες αντιδράσεις τις επιβολές τους τόσο θα συνεχίζουν να μας στύβουν.
  • Είναι δεδομένο πως έχουμε μια κυβέρνηση που στηρίζεται στην καταστολή. Χωρίς τα ΜΑΤ θα είχε πέσει εδώ και πολύ καιρό. Επίσης είναι ντροπή για μια αυτοχαρακτηριζόμενη Δημοκρατία να στηρίζεται μόνο στις δυνάμεις καταστολής και επιβάλλεται να προκηρυχθούν εκλογές άμεσα για να μετρηθούμε. Αν το αποτέλεσμα των εκλογών δικαιώσει και πάλι τον δικομματισμό, τότε θα συνεργαστούν και θα είμαστε άξιοι της τύχης μας. Αν όχι, θα σημάνει κάτι καινούργιο για όλη την Ευρώπη.
  • Ας βάλουμε ένα Χ σε ό,τι έγινε στις 20/10 γιατί δεν εξυπηρετεί κανέναν να αλληλοβριζόμαστε γι’ αυτά παρά μόνο την εξουσία και την κυβέρνηση. Μόλις ξεμπλέξουμε με την κυβέρνηση, θα ξεκαθαρίσουμε και τις εσωτερικές μας διαφωνίες.
  • Καμία ανθρώπινη ζωή δεν έχει μικρότερη αξία από κάποια άλλη ζωή, είτε είναι κνίτη, είτε είναι αναρχικού, είτε είναι ακόμα και χρυσαυγίτη. Το ξέρω, όσοι υποκινούν το ρατσιστικό μίσος θα πρέπει να αντιμετωπίζονται αυστηρά, αλλά η θανατική ποινή έχει καταργηθεί στην Ελλάδα και θα πρέπει να είμαστε περήφανοι γι’ αυτό.
  • Και τέλος, τιμή στον άνθρωπο που πέθανε στη διαδήλωση, όπου κι αν ανήκε, γιατί ήρθε κι αυτός και στάθηκε ενάντια στους εχθρούς μας, έστω κι αν περιφρουρούσε τη βουλή αντί να περιφρουρεί όλους μας από τους μπάτσους του κράτους.

Αυτή η λίστα θα μπορούσε να συνεχιστεί επ’ αόριστον, αλλά τι νόημα θα είχε;

Advertisements

20 Σχόλια to "Μικρές Πικρές Αλήθειες"

Για αυτό που λες, ότι δηλαδή δεν γίνεται από την μια να τους ζητάμε να μείνουν και όταν από την άλλη μένουν με «τους δικούς τους» κανόνες να παραπονούμαστε.

Για μένα δεν είναι τόσο ξεκάθαρο γιατί διαλέγω και αγνοώ επίτηδες το κάθε παρελθόν της κάθε ομάδας, βλέπω τον κοινό στόχο και με βάζω και τηρώ το βασικότερο όλων. Οι ελευθερίες οι δικές μου σταματάνε εκεί που αρχίζουν του διπλανού μου. Αν οι ελευθερίες του διπλανού εισβάλλουν στις δικές μου τότε θα παλέψω.

Έτσι δεν είναι παράλογο να ζητάμε από το ΠΑΜΕ να συμπεριφερθεί όπως η πλειοψηφία τον διαδηλωτών.

Τους αντιεξουσιαστές τους σέβομαι έχουν έναν συγκεκριμένο στόχο (οι συνειδητοποιημένοι). Το ΠΑΜΕ είχε στόχο να μην ψηφιστεί το πολυνομοσχέδιο και το προσπάθησε προστατεύοντας την βουλή αντί να είναι οι πρώτοι που θα μπαίναμε μέσα.

Εσύ μπορεί να σκέφτεσαι έτσι και καλά κάνεις, αλλά το ΠΑΜΕ δεν σκέφτεται έτσι. Αν το θες εκεί, θα το δεχτείς ως έχει και όπως σκέφτεται. Αφενός γιατί δεν μπορείς να το αλλάξεις κ αφετέρου γιατί δεν είναι λογικό να δοκιμάσεις να το αλλάξεις.
Αν δεν το θες όπως είναι, τότε πες ότι δεν το θες καθόλου. Μόνο που άλλοι στην πλατεία το θέλουν, οπότε το ότι δεν το θες εσύ δε σημαίνει πως δεν θα έρθει κιόλας.

Το ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ δεν είναι «πλειοψηφία των διαδηλωτών», είναι κόμμα με οργανωτική δομή και μηχανισμό. Είτε μας αρέσει, είτε όχι, αυτό είναι κι αν θέλουμε να έχουμε κάποιο αποτέλεσμα, χωρίς αυτούς δεν γίνεται, μόνο και μόνο επειδή είναι πολλοί και οργανωμένοι (και για πολλούς άλλους λόγους, αλλά δεν είναι της παρούσης)

Και, ποιος ακριβώς είναι ο στόχος των αντιεξουαστιαστών; Να επιβάλουν τη λογική του ‘αντάρτικου πόλης» σε μια πλειοψηφία που δεν συμφωνεί ή που δεν είναι έτοιμη, με τη λογική πως αυτοί είναι πρωτοπορία; Πόσο διαφορετικό είναι αυτό από εκείνο για το οποίο κατηγορουν τους σταλινικούς δλδ, μην τρελαθούμε κιόλας.

Και όπως και να’χει, χώρο ο οποίος ανέχεται στις γραμμές του δολοφόνους που πετάνε μπουκάλια στον άμαχο πληθυσμό, εγώ δεν του βρίσκω κανένα ελαφρυντικό και δεν τον θεωρώ μέρος του κινήματος, end of story.

» αντί να είναι οι πρώτοι που θα μπαίναμε μέσα.»

και άντε και μπαίνατε: πλάνο για το τι θα κάνατε, εκτός από πλιάτσικο και σπασίματα, έχετε;
Γιατί το ΚΚΕ ειδικά έχει ένα πλάνο (που μπορεί να μη σας/μας αρέσει, αλλά το έχει) και αντιλαμβάνεται πως δνε είναι τώρα η κατάλληλη στιγμή. Προσωπικά, διαφωνώ σε πολλά με τη γραμμή του ΚΚΕ, αλλά το γεγονός πως ο κόσμος δεν είναι έτοιμος, ισχύει.

Δλδ τώρα σοβαρά μιλάμε; Υπήρχε κόσμος στο Συνταγμα στις 20, που σκόπευε να μπει στη Βουλή; Σόρυ, αλλά αυτά είναι εντελώς ασόβαρα πράγματα… Και επικίνδυνα επίσης.
Αποφασίζεις να διαλύσεις κάτι, όταν ξέρεις τι θα βάλεις στη θέση του και με ποιο τρόπο θα το επιτύχεις. Αλλιώς, εσύ θα διαλύσεις και θα βρεθεί κάποιος άλλος να αντικαταστήσει, και δεν ξέρω πόσο καλό μπορεί να είναι αυτό.

Γι’ αυτό είπα ότι ο κόσμος θα πρέπει να αλλάξει συνθήματα, αν δεν ξέρει τι θέλει να κάνει.

όσο υπάρχω θα ελπίζω σε μια κοινή λογική. Εγώ θα τους ήθελα όλους εκεί αλλά όσο σέβονται τις ελευθερίες τον άλλον. και ότι σέβομαι κάποιον δεν σημαίνει ότι τον θέλω εκεί όπως θέλει να έρθει ο ίδιος εκεί. το «δεν θέλω καθόλου» δεν υπάρχει στο δικό μου λεξικό για κανέναν.

Θα συμφωνήσω αρκεί να μην περιορίζει εμένα το «όπως θέλει να έρθει ο ίδιος εκεί».

Παρόλο που για μένα και οι δυο πλευρές έχουν ευθύνη για ό,τι έγινε (τις περιγράφω άλλωστε), σίγουρα αυτός με τις περισσότερες ευθύνες είναι αυτός που έριξε την πρώτη πέτρα. Και αυτός ήταν ο χώρος των αντιεξουσιαστών. Αλλά δεν μπορώ να κλείσω και τα μάτια στις πράξεις και τις ευθύνες του ΠΑΜΕ. Είναι σαφές ότι έχασε τον έλεγχο και στα μάτια των υπολοίπων έγινε ίδιο με τους «μαύρους».

Παιδιά αυτές είναι ώρες που κάποιος παίρνει πρωτοβουλία και περιθώρια για δημοκρατικές διαδικασίες και κουβέντες δεν υπάρχουν όταν φεύγει μπουκάλι προς το πλήθος.

Αν ο άλλος σου λέει «θα είμαι εκεί με αυτούς τους όρους» το ερώτημα είναι τον θες έστω και με τους όρους του; Εγώ απαντώ ναι. Στο κάτω κάτω της γραφής, η μαζικότητα είναι βασικό.

Επίσης, θα ήθελα να ήξερα αν κάποιοι (βλαμμένοι κατ’εμέ και με μηδενικό πολιτικό κριτήριο) μπουκάρανε, και πες πως τα καταλαμβάνανε τα ανάκτορα, τι ακριβώς θα κάνανε μετά; Θα ρίχνανε μπουκάλια επί δικαίων και αδίκων; Επειδή την είδανε πρωτοπορία; Ρωτήσανε τον κόσμο αν συμφωνεί;

Στην τελική, σε ποιον ανήκει μια διαδήλωση;

Συμφωνώ με τη μαζικότητα, συμφωνώ με το ενιαίο μέτωπο, αλλά πρέπει να διασφαλίζεται και η ελευθερία κινήσεων και των άλλων συμμετεχόντων που δεν έχουν ακριβώς την ίδια ιδεολογία με το ΠΑΜΕ. Στο δεύτερο σκέλος συμφωνώ. Έγραψα πως με 5000 άτομα δεν νομιμοποιείσαι ούτε να κάψεις τη βουλή ούτε να ασκείς βία, όταν το σύνολο μιας διαδήλωσης έχει άλλη άποψη.

Το ΠΑΜΕ δεν προστάτευσε καμία Βουλή. Υπήρχαν ακόμα 3 ελεύθερες πλευρές, που ο οποιοσδήποτε ήθελε «να μπουκάρει στην Βουλή», θα μπορούσε να το κάνει.

Αυτό, σαν μικρή σημείωση, που την θεωρώ σημαντική. (ούτε Παμίτισσα, ούτε ΚΚΕ είμαι. Ήμουν όμως στην πλατεία, και τις 2 μέρες, και στις 20 έφυγα, γιατί κάποια κουκουλωμένα μπάχαλα, θεωρούσαν αντρισμό να πετάνε πέτρες και μολότωφ, και μετά να κρύβονται στην πλατεία, πίσω από κοριτσάκια… Φτηνοί αντάρτες).

Βάζω Χ στις 20, όπως είπες, και κοιτάμε μπροστά.

Γράφεις κάτι πολύ σημαντικό. Να σκεφτούμε αποτελεσματικούς τρόπους αντιμετώπισης τέτοιων αποφάσεων. Και αναφέρεις πολυήμερες απεργίες. Συμφωνώ απόλυτα. Και επαυξάνω προσθέτωντας τον αποκλεισμό.

Αν μπεις στην Βουλή, κύριε Βουλευτή, να ψηφίσεις απάνθρωπο νομοσχέδιο, για εμένα και τα παιδιά μου, θα πεινάσεις και εσύ μαζί μου, για να δεις πως είναι. Θα σε κλείσουμε μέσα, με σώματα, αμάξια, αναχώματα και ότι βρούμε, και δεν θα βγεις μέχρι να πάρεις το νομοσχέδιο πίσω. Θα νιώσεις πως είναι η φυλακή που μας καταδικάζεις.

Και για να το πω απλά. Γιατί δεν χρησιμοποιούμε επιτέλους το κωλομποτιλιάρισμα σαν όπλο; Αυτοί δεν είναι υπαίτιοι και για αυτό το τέρας που μας ταλαιπωρεί;

Ας τους τα επιστρέφουμε όλα σαν μπούμερανγκ.

αυτό με τις 3 πλευρές είναι βλακεία…γιατί ούτε από τον κήπο μπορείς να μπεις, ούτε από τα παράθυρα ….ούτε από τον ευαγγελισμό που ούτε το ΠΑΜΕ κατάφερε αρχικά καν να πλησιάσει ενώ το προσπάθησε. Οπότε ναι στάθηκε μπροστά από την μοναδική δίοδο.

Εκεί ήμουν και εγώ στις 19 όλη μέρα και στις 20 από το απόγευμα και μετά. Δεν είδα όλη την βλακεία από πρώτο χέρι αλλά μέσο καμερών και βίντεο αργότερα αλλά…η όλη βλακεία και τον δύο πλευρών είναι ξεκάθαρη. Απλά τον μεν είναι έχουν έναν στόχο (όσο και να μην συμφωνείς) και των δε σκέτη κομματική βλακεία.

Εαν και αναρχικός δεν είμαι πάντα υπέρ της βίας η προηγούμενη μου απάντηση το κάλυψε αυτό.

ΠΕΣ ΤΑ!

«Σε ένα εργοστάσιο οι εργαζόμενοι αν κάνουν απεργία διαρκείας και απαγορεύσουν στους απεργοσπάστες να εργαστούν με κάθε μέσο είναι σίγουρο ότι κάποια από τα αιτήματά τους θα ικανοποιηθούν.»
….Με κάθε μέσο…
Έχεις ωραία αίσθηση της δημοκρατίας. Υποθέτω ότι όταν έλθει η αλλαγή που ευαγγελίζεσαι θα είναι όλοι ευχαριστημένοι και δε θα έχει κανείς διαφορετική άποψη. Αν φυσικά έχει, εσύ με δημοκρατικούς τρόπους σαν τον πιο πάνω, θα του υπενθυμίσεις τι εστί δημοκρατία….

Μιλώ για απεργοσπάστες που προσλαμβάνουν επί τούτου οι καπιτάλες ή ακόμα και οι κρατικές δομές παρακάμπτοντας τους κανονικούς εργαζόμενους σε μια δουλειά/εργοστάσιο/υπηρεσία. Σε μια καθολική μαζική απεργιακή κινητοποίηση, οι ελάχιστοι απεργοσπάστες που ανήκουν στο τακτικό εργατικό δυναμικό μιας επιχείρησης ή υπηρεσίας, δεν μπορούν να παράγουν έργο έτσι κι αλλιώς, οπότε η παρουσία τους θα είναι άχρηστη. Μην διαστρεβλώνεις λοιπόν αυτό που διαβάζεις αγαπητέ επίδοξε απεργοσπάστη. Και μη μου μιλάς για δημοκρατία όταν η κυβέρνηση εκβιάζει εργαζομένους με απόλυση αν συνεχίσουν να κάνουν απεργία για τα δίκαιά τους. Θυμηθήκατε τη βιασμένη Δημοκρατία τώρα και σας φοβίζει η μαζική απεργία.

Θα μπορούσες να με ονομάσεις απεργοσπάστη αν δεν ήμουν άνεργος και δεν έπαιρνα μέρος στην απεργία. Είμαι όμως άνεργος και δεν ξέρεις αν κατέβηκα ή όχι. Δεν είμαι κατά της απεργίας όπως θες να περάσεις, δεν ανέφερα κάτι τέτοιο στο κείμενο μου. Επειδή δε θα ήθελα να σε θεωρήσω διανοητικά ελλειπή, υποθέτω ότι διάβασες μια χαρά το κείμενό μου και αποφάσισες να το διαστρεβλώσεις, δε μπορώ να πιστέψω ότι δεν ξέρεις να συνάγεις συμπεράσματα από απλές φράσεις. Αλλοιώς, δείξε μου που γράφω ότι είμαι κατά της απεργίας….
Θα σε βοηθήσω λίγο. Δεν είμαι κατά της απεργίας, είμαι κατά της βίας. Ξαναδιάβασε το κείμενο μου και δες ότι η ένστασή μου είναι στη φράση «με κάθε μέσο». Η δημοκρατία βιάζεται πολύ περισσότερο από αυτούς που όταν δε μπορεί να περάσει το δικό τους χρησιμοποιούν τη βία. Θυμήσου Ροβεσπιέρο και γαλλική επανάσταση. Εκτός κι αν τον θαυμάζεις. Θύμησε μου επίσης, αν σε πετύχω κάποια μέρα στο δρόμο και συζητήσουμε, να χρησιμοποιήσω «κάθε μέσο» για να σου επιβάλλω την άποψή μου αν δε συμφωνώ με τη δική σου.
Μακάρι να γίνουν μαζικές κινητοποιήσεις, απεργίες, καθιστικές διαμαρτυρίες ή ό,τι άλλο ειρηνικό και μαζικό για να δούμε κάτι καινούριο, μια αλλαγή προς το καλύτερο. Μακάρι να κινητοποιηθεί ο κόσμος μαζικά. Η βία όμως φέρνει βία φίλε μου και δε νομίζω να νομιμοποιείσαι από κάπου να χρησιμοποιήσεις «κάθε μέσο» απέναντι σε οποιονδήποτε γιατί πολύ απλά, αυτός είναι ο νόμος της ζούγκλας. Αν αύριο κάποιος άλλος είναι πιο δυνατός θα χρησιμοποιήσει τη φράση σου για να νομιμοποιήσει τις δικές του εκφράσεις βίας. Δε βλέπω κάτι διαφορετικό από τις φασιστικές πρακτικές. Απλά εσύ θεωρείς πως έχεις δίκιο και θες το καλό όλων, το ίδιο όμως θεωρούν και οι φασίστες. Το «με κάθε μέσο» σε κάνει το ίδιο με αυτούς…
Αν εσύ δεν έχεις καταφέρει να πείσεις τον κόσμο ότι αξίζει να απεργήσει και να κατέβει στους δρόμους, δε σου επιτρέπεται να απειλείς με βία, εκτός κι αν έχεις την αίσθηση ότι είσαι Θεος κ.λπ. κ.λπ.
Υ.Γ. Αν απαντήσεις, να απαντήσεις πάνω σε αυτά που είπα και όχι σε πράγματα που δεν είπα όπως πριν για να προσπαθήσεις να κερδίσεις εντυπώσεις. Και επίσης, μην απομονώσεις μια πρόταση και επικεντρωθείς εκεί, απάντησε στο πνεύμα του κειμένου. Μη γίνεις ένα κλασσικό ΜΜΕ ε;

Το «με κάθε μέσο» για μένα αφορά κάθε δημοκρατικό μέσο. Αν ασκηθεί βία όπως είναι η βία του να απειληθεί ένας εργαζόμενος με απόλυση, την ώρα που προσλαμβάνονται απεργοσπάστες για να καταλύσουν μια απεργία, τότε μάλλον και η βία θα είναι μια δίκαιη αντίδραση απέναντι στην εξουσία. Κι εγώ ειρηνικός διαδηλωτής είμαι και προτιμώ την ειρηνική αντίδραση. Αλλά όταν ασκείται επάνω μου βία φυσική και ψυχολογική, είναι πιθανό κάποια στιγμή να χρησιμοποιήσω φυσική βία για να αντισταθώ.
Η θέση μου από όλο το κείμενο είναι πως δεν γίνεται με αποσπασματικές αντιδράσεις βίας ή και ειρηνικές διαδηλώσεις να κερδίσει το λαϊκό κίνημα κάτι ουσιαστικό.
Ανέφερα το παράδειγμα ενός εργοστασίου γιατί ξέρουμε ότι όταν σταματήσει η παραγωγή (δηλαδή το χρήμα που έρχεται προς το κεφάλαιο) μόνο τότε μπορεί ο εργαζόμενος να δικαιωθεί. Και επαναλαμβάνω πως με κάθε μέσο πρέπει να διαφυλάσσεται μια μαζική απεργία. Στο τέλος του κειμένου μου γράφω πως η ζωή έχει την αξία της οπότε δεν θεωρώ τις δολοφονικές επιθέσεις λύση. Αλλά όταν όπως προανέφερα με ψυχολογική (φόβος, απειλές κτλ) και με φυσική βία (απόλυση που οδηγεί στην πείνα και στην εξαθλίωση) προσπαθήσει η εξουσία να καταστείλει το εργατικό κίνημα, τότε κι ο απεργός έχει το ηθικό δικαίωμα να εμποδίσει λίγους πληρωμένους (επί τούτου) απεργοσπάστες να εργαστούν (το τονίζω, μιλώ για μαζική συμμετοχή, η οποία εννοείται πως συμπεριλαμβάνει και αλληλεγγύη και αλληλοβοήθεια στις δύσκολες ώρες μιας μεγάλης απεργίας). Και συνήθως οι απεργοσπάστες είναι κι αυτοί θύματα μιας άλλης βίας, ενός άλλου εκβιασμού για το μέλλον – αυτά είναι ιστορικά δεδομένα και υπάρχουν άπειρα παραδείγματα, δεν χρειάζεται να τα αποδείξω νομίζω.
Με συγχωρείς αν σε χαρακτήρισα απεργοσπάστη, αλλά αυτή η υπεράσπιση της Δημοκρατίας μόνο όσον αφορά τα δικαιώματα των λίγων ενώ όταν οι πολλοί ψωμολυσσάνε, με κάνει να εξεγείρομαι.
Αλλά κι εσύ θα πρέπει να ξαναδιαβάσεις το κείμενο για να δεις ότι ούτε εγώ είμαι υπέρ της βίας. Για μένα είναι αποδεκτή μόνο όταν η καταπίεση φτάνει σε τέτοιο σημείο που μαζικά η κοινωνία εξαναγκάζεται σε πράξεις βίας κι όχι όταν 5000 άνθρωποι αποφασίζουν να την κάνουν κανόνα.
Και επειδή η ιστορία πάλι διδάσκει, δυστυχώς δεν υπάρχει καμία σημαντική κατάκτηση του εργατικού κινήματος που να μην έχει βαφτεί με αίμα. Το αίμα των εργατών έχει λιγότερη αξία από το αίμα των αφεντικών ή το αίμα από τα τσιράκια τους; Ελπίζω να καταφέρουμε να επανακτήσουμε όλα όσα εν μία νυκτί χάνουμε σαν άνθρωποι και σαν εργαζόμενοι δίχως βία. Αλλά η βία και η καταστολή του κράτους δεν δίνει την εντύπωση ότι θα μας αφήσουν τόσο απλά να το επιτύχουμε.
(και επισημαίνω ξανά, ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΜΑΖΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ σημαίνει ότι θα έχει πειστεί ο κόσμος να κατέβει, αλλά δεν μπορεί μία μειοψηφία του 1% να καθορίζει τις τύχες του άλλου 99%)

Ωραίο κείμενο, συμφωνώ σχεδόν με όλα αλλά κυρίως με αυτό:

«Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι παρόλο που έγινε ο κακός χαμός αυτό το διήμερο από κόσμο στις διαδηλώσεις, τελικά το πολυνομοσχέδιο πέρασε. Όχι γιατί οι ειρηνικές διαδηλώσεις δεν αποδίδουν. Ούτε γιατί η βία επίσης δεν αποδίδει. Αλλά γιατί δεν έχουμε αποφασίσει όλοι μαζί πώς θα αποτρέψουμε και θα ανατρέψουμε τέτοιες πολιτικές.
Επίσης πρέπει να καταλάβουμε πως αν δεν κηρυχθεί γενική μαζική απεργία διαρκείας δεν θα πέσει καμία κυβέρνηση λόγω της δικής μας πίεσης. Μπορεί να πέσει για άλλους λόγους, αλλά όχι γιατί διαδηλώνουμε ειρηνικά ή φασαριόζικα. Ο μόνος τρόπος είναι οι εργαζόμενοι να επιβάλλουν στα συνδικάτα την απεργία διαρκείας και να μη δουλεύει τίποτα στη χώρα και η κυβέρνηση θα πέσει το πολύ σε δέκα μέρες.»

Μη χάνουμε το στόχο ή να τον βρούμε πρώτα θα έλεγα…

Δεκτή η συγγνώμη σου και σειρά μου να ζητήσω συγγνώμη για τους υπερβολικούς μου χαρακτηρισμούς. Χαίρομαι που κατανόησες τους λόγους για τους οποίους το δεύτερο κείμενό μου ήταν επιθετικό. Χαίρομαι επίσης που αποκηρύσσεις τη βία. Φυσικά δεν είμαι ο Γκάντι και πιστεύω πως αν βρεθείς ανάμεσα σε λύκους θα πρέπει να γίνεις κι εσύ λύκος για να επιβιώσεις.

Επίσης δεν πιστεύω ότι το 1% μπορεί να καθορίσει τις τύχες του 99%. Ακόμα κι αν παράγουν αυτά τα εργοστάσια που λες, ας τους δημοσιοποιήσουμε χωρίς κραυγές -όπως π.χ. κάνει η Greenpeace με τα μεταλλαγμένα- και ας μην αγοράζουμε τίποτε από εκείνους, είναι χειρότερο για εκείνους από μια μαζική απεργία. Τρόποι αντίδρασης υπάρχουν και πολύ αποτελεσματικοί. Πίστεψέ με, το να μην αγοράζει κανείς τα προϊόντα μιας επιχείρησης είναι για εκείνη πολύ χειρότερο από μερικές μέρες απεργίας. Εννοείται ότι είμαι κατά των απεργοσπαστικών μηχανισμών, δε χρειάζεται καν σκέψη.

Αυτό που δημιουργεί προβλήματα στον αγώνα για να υπάρξει μαζικοποίηση κατά της εξαθλίωσης, είναι πως έχουμε καταντήσει να είμαστε σε μια κοινωνία που υπάρχουν πολλά συντεχνιακά εγώ, πολλές ομάδες που επί σειρά ετών κοιτούσαν το όφελός τους και πολλές φορές ερχόντουσαν σε αντίθεση με την κοινωνία που τώρα τους κοιτά διστακτικά και με αμφιβολία. Για παράδειγμα, αν οι εργαζόμενοι στην αποκομιδή των σκουπιδιών έλεγαν πως «εμείς κάνουμε απεργία αλλά επειδή ο κόσμος δε μας έχει κάνει τίποτα και ενδιαφερόμαστε για τη δημόσια υγεία, θα μαζεύουμε τα σκουπίδια από παντού μια φορά στις 10 μέρες». Δε θα είχαν περισσότερες πιθανότητες να γίνουν συμπαθείς αυτοί και τα αιτήματά τους; Μη μου πεις ότι τα μάζευαν έξω από σχολεία και νοσοκομεία γιατί -δεν ξέρω τι έκαναν αλλού- σε σχολείο δίπλα μένω και ο κάδος είναι ακριβώς απ’ έξω και τα σκουπίδια δεν τα μάζεψαν ποτέ. Ο τρόπος που επέλεξαν όμως, όπως και οι ταξιτζήδες κ.λπ. τους κάνει αντιπαθείς και δίνει στο κράτος την ευχέρεια να τους διαβάλλει ακόμα περισσότερο. Και τον κόσμο να μη βλέπει το πρόβλημά τους αλλά να βλέπει αυτό που παθαίνει ο ίδιος και να θεωρεί πως ζητάνε πράγματα για τη φατρία τους, ιδίως όταν γνωρίζουμε από παλιότερα πως τα αιτήματα των απεργών είναι πολλές φορές αποκλειστικά οικονομικού περιεχομένου και σχεδόν εκβιαστικά. Λάθος τακτική…

Επιστρέφω στην αποκομιδή των σκουπιδιών. Κάθε χρόνο απεργία πριν από τα Χριστούγεννα; Είναι δυνατόν μετά ο κόσμος να θεωρήσει πως δεν τον χρησιμοποιείς για να εκβιάσεις το κράτος, λες και φταίει ο κόσμος για το ότι το κράτος δε σου δίνει χρήματα. Αν φρόντιζες να επηρρεάζεται ο κόσμος όσο το δυνατόν λιγότερο, θα είχες κερδίσει τον κόσμο. Με αυτά που έκανες, τον έχεις απεναντί σου και δύσκολα θα σε λυπηθεί ακόμα και τώρα που έχεις πραγματικά μεγάλο πρόβλημα. Αυτό που πληρώνουμε τώρα και οι κινητοποιήσεις δεν είναι συνεχείς -πράγμα ανήκουστο για την κατάσταση που ζούμε-, είναι η διαίρεση σε ομάδες που καθεμία κοιτούσε αυτά τα χρόνια το συμφέρον της με μοχλό πίεσης τον κόσμο. Θες π.χ. να κάνεις απεργίες στα μέσα μαζικής μεταφοράς; Ωραία, κάνε από τις 6 που τελειώνει ο κόσμος τη δουλειά του ως το τέλος της βάρδιας και τα Σαββατοκύριακα. Ή και ενδιάμεσα στη μέρα. Νομίζεις ότι ο απλός κοσμάκης που πληρώνει ταξί για να πάει να δουλέψει ή πήγαινε με τα πόδια (όπως εγώ περυσι που εργαζόμουν πήγαινα Αθήνα – Μαρούσι με τα πόδια τα πρωινά) θα ενδιαφερθεί για εσένα; Μπα, μάλλον αδιάφορος θα είναι, αν δεν είναι και αρνητικός. Και επίσης, αν ξέρω ότι θα κατέβεις και σε διαδήλωση, θα το σκεφτώ διπλά να είμαι μαζί σου γιατί πέρυσι με θεώρησες γαϊδούρι για να κερδίσεις αυτό που ήθελες.

Όταν λοιπόν λέμε πως η κοινωνία έχει ξεχαρβαλωθεί, αυτό δε σημαίνει μόνο οικονομικά, σημαίνει κυρίως σε επίπεδο δεσίματος των μελών της. Γι’ αυτό και με τέτοια κρίση οι κινητοποιήσεις δεν είναι ακόμα πιο μαζικές.

Αυτό που επίσης κατά τη γνώμη μου λείπει (και εδώ θα συμφωνήσω μαζί σου) είναι μια σαφής επιδίωξη και ένας σαφές σχέδιο για την υλοποίησή της, όπως επίσης και ένας σαφής τρόπος (χωρίς καν ψυχολογική βία) επικοινωνίας του προβλήματος με την κοινωνία. Αν δεν ενστερνίζεται ο μεγάλος όγκος των πολιτών αυτό που κάνεις ενώ έχουμε αυτήν την κατάσταση, δε φταίνε αυτοί, αλλά εσύ που δεν τους έχεις μιλήσει με τρόπο που να σε ακούσουν. Ή γιατί είχες αδιαφορήσει για τις επιπτώσεις πάνω τους παλιότερα και τώρα τους ζητάς να σε υποστηρίξουν. Ο καθένας προτιμά το δαίμονα που γνωρίζει, είναι δεδομένο, και σχεδόν κάθε εργασιακός κλάδος (ας θυμηθούμε τους αγρότες για παράδειγμα) έχει ταλαιπωρήσει τον κόσμο για να κερδίσει κάτι (δίκαιο μπορεί να ήταν, δε λέω, αλλά χτυπούσαν πάνω στον απλό κόσμο που δε μπορούσε να κάνει κάτι). Και μη μου πει ςότι ήταν ο μόνος τρόπος αντίδρασης. Αν ήταν έτσι, έχουμε χάσει σαν έλληνες τη φαντασία μας. Οπότε, ο κόσμος τώρα προτιμά να μη δημιουργεί πολλά προβλήματα στο κράτος παρά μόνο όταν ζορίζεται απόλυτα. Όταν υπάρξει σαφής συγγνώμη και επιδίωξη ενημέρωσης του κόσμου με ρεαλιστικές προτάσεις, είναι θέμα χρόνου να γίνουν τα υπόλοιπα αν τον πεισεις. Και το πιο δύσκολο είναι αυτό.
Και πιστεύω πως τότε αν τον πείσεις δε θα είναι καν απαραίτητη καμμιάς μορφής βία ή και αν είναι, δε θα είναι κάποιοι λίγοι αυτοί που θα την εκφράζουν αλλά πολύ περισσότεροι. Για την ώρα οι κινήσεις του κόσμου στις απεργίες και στις διαδηλώσεις θυμίζουν το καράβι που δεν έχει λιμάνι στον προορισμό του, πάει όπου το φυσά ο άνεμος και φυσικά κανένας άνεμος δεν είναι ευνοϊκός μιας και δεν έχουμε αποφασίσει σε ποιο λιμάνι θέλουμε να πάμε. Μόλις αποφασίσουμε, θα κερδίσουμε κιόλας. Απλό αλλά και δύσκολο! Και σίγουρα για να ξεσηκωθεί ο πολύς κόσμος, χρειάζεται να μιλήσουμε στη γλώσσα που καταλαβαίνει, άσχετα αν δεν είναι επαναστατική. Ίσως γιατί η επαναστατική φοβίζει. Χρειάζεται απλά να ειπωθούν πράγματα που δε φαίνονται ουτοπικά αλλά πραγματοποιήσιμα και που δε φοβίζουν το μεγάλο πλήθος. Και χρειάζεται να αισθανθεί ο καθένας ότι ανήκει σε μια κοινωνάι όπου δε θα του συμπεριφέρεται σα γαϊδούρι μια ομάδα της για να κερδίσει τα δικά της αιτήματα, αλλά θα τον σκέφτεται. Τότε, θα κερδίσουμε μια μεγαλύτερη συμμετοχή και ίσως και ένα καλύτερο αύριο….

Θα συμφωνήσω σε αρκετά, αλλά υπάρχουν και κάποια στα οποία επέτρεψέ μου να έχω αμφιβολίες. Καλά όλα όσα κάνει η Greenpeace και χρήσιμα (παρόλο που έχουν εκφραστεί και ενστάσεις για επιλεκτική δραστηριότητα σχετιζόμενες με τη χρηματοδότησή της – οι οποίες βέβαια μπορεί και να μην ισχύουν) αλλά δεν έχουν πάντα αποτέλεσμα.
Ακόμα οι κεφαλαιοκράτες αν δεν αγοράσεις ένα προϊόν θα φτιάξουν κάποιο άλλο και το πολύ πολύ να απολύσουν στο τέλος τους εργάτες τους οποίους θέλεις να υποστηρίξεις αν δεν αγοράζεις το προϊόν. Το θέμα είναι πως η γενική απεργία μπορεί να οφελήσει άμεσα τους εργαζόμενους γιατί ακριβώς η εταιρία θέλει και πρέπει να παράγει τα προϊόντα που αγοράζουμε.
Η αλληλεγγύη την οποία αναφέρεις είναι κάτι που θέλει χρόνο για να επιτευχθεί ξανά και έχουν δουλέψει πολύ καλά τα μέσα της κρατικής και της τηλεοπτικής προπαγάνδας για να μας βάζουν απέναντι. Όταν κατανοήσουμε ότι το συμφέρον μας είναι το συμφέρον των πολλών, τότε δεν θα αντιδρούμε σε κάθε απεργιακή κινητοποίηση. Δυστυχώς για να ακουστούν τα αιτήματα διάφορων κοινωνικών ομάδων είναι αναγκαίο να γίνονται οι απεργίες όταν τους έχει ανάγκη η κοινωνία γιατί με τη διάλυση της συνοχής δεν τους ακούει αλλιώς – πνιγμένος στην ψεύτικη ευτυχία της κατανάλωσης και των χριστουγέννων. Μπορεί να είναι λάθος επικοινωνιακά και συμφωνώ, αλλά κάποιες φορές δεν υπάρχει άλλος τρόπος.
Όλα είναι μπροστά μας και θα δούμε σύντομα το τι θα κάνουμε σαν λαός.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ακούστε τη σημερινή εκπομπή «Μόλις ξύπνησα» 3/2/2012 – Μία ώρα με muzine μουσικές επιλογές και σχόλια της επικαιρότητας

Γράψτε το mail σας για να σας έρχεται ειδοποίηση όταν υπάρχει νέο post.

Μαζί με 2.598 ακόμα followers

Μας επισκέφθηκαν

  • 147,173 μέχρι σήμερα

Επισκεφθείτε τις εκδόσεις Χαραμάδα

Ακουλουθήστε μας στο twitter

Muzine

  • RT @adiasistos: Σπάει καμία τζαμαρία κι άμα δεν στεναχωρηθείς έντονα είσαι απάνθρωπο τέρας. Βρίζουν θύμα επίθεσης με βιτριόλι κι είναι απλά… 3 months ago
  • RT @papagalizw: Αν η Κούνεβα είχε πάρει 340.000 από το αφεντικό της για να σκάσει δεν θα υπήρχε πρόβλημα για τους σημερινούς κατηγόρους της 3 months ago
  • RT @risinggalaxy: Ελλάδα σημαίνει να ασχολούμαστε με τα λεφτά της Κούνεβα από δωρεές αλλά όχι με το που βρήκε ο Μιχαλολιάκος 400.000 ευρώ κ… 3 months ago
  • Απλά, οι μισοί δεξιοί και φιλελέδες δεν θα 'χαν κανένα πρόβλημα να βιτριόλιαζαν το παιδί τους αν έβαζαν 300 χιλιάρικα στην πάντα #emetos 3 months ago
  • Ευτυχώς που υπάρχει και η @naftemporikigr και δεν έχουμε μονόπλευρη ενημέρωση #not #mitsotakeiko #mas_vlepoun https://t.co/fP69dFgMMe 4 months ago

Δημοφιλή άρθρα & σελίδες

Αρέσει σε %d bloggers: