Μόλις ξύπνησα…

Archive for the ‘Ποίηση’ Category

1

 

Σκέφτομαι πως ετούτη τη στιγμή

κανένας δε με σκέφτεται μέσα στο σύμπαν,

πως μόνο εγώ με σκέφτομαι,

και αν τώρα πέθαινα,

κανένας, ούτε ο εαυτός μου, δε θα με σκεφτόταν.

 

Κι εδώ αρχίζει η άβυσσος,

όπως όταν κοιμάμαι.

Είμαι το ίδιο μου το στήριγμα και μου το αφαιρώ.

Συμβάλλω στην επένδυση των πάντων με απουσία.

 

Ίσως αυτός να είν’  ο λόγος

που το να σκέφτεσαι έναν άνθρωπο

είναι σαν να τον σώζεις.

——————————————–

Από την ποιητική συλλογή «Κατακόρυφη ποίηση» του Roberto Juarroz σε μετάφραση του Αργύρη Χιόνη (Εκδόσεις Τα τραμάκια, Θεσσαλονίκη, 1997)

Εξώφυλλο Βιβλίου

Εξώφυλλο Βιβλίου

άτιτλο

ο μολυβένιος στρατιώτης περπατάει πάνω μου και με τις μολυβένιες μπόττες του με ηρεμεί, με κοιμίζει. ο καπνοδοχοκαθαριστής με χαιρετάει αδύνατος και μπαρουτοκαπνισμένος, με τη σκούπα του ο μαύρος. ύστερα, μικραίνω κι εγώ σαν μπαλόνι που σκάει, και λέμε αστεία, μολυβένια, μαύρα, εκλεκτά αστεία, ύστερα, πολύ γελάμε, πολύ μένουμε έτσι μια σταλιά, και σε κάθε δωμάτιο, άμα θέλουμε, μπαίνουμε από τις χαραμάδες, και σεργιανάμε. να ‘μαι και στην κρεβατοκάμαρά σου, με το μουνάκι σου να παίζω, κι οι τριχίτσες σου, που, όταν είμαι κανονικός Σωτήρης Κακίσης, φαίνονται τριχίτσες, τώρα είναι λάσσο, γερές σαν κάβοι. κρεμιέμαι με θηλιά από τις τριχίτσες σου προς τα μέσα, πνίγομαι. είτε μεγάλος, είτε μικρός, ο μαύρος πάω συνέχεια και πνίγομαι.

———————————————————-

Ποίημα από τη συλλογή του Σωτήρη Κακίση «Εκατομμύρια μικρά παιδιά», Εκδόσεις Ερατώ, 1989.

Μια φορά κι έναν καιρό
ήταν ένας άνθρωπος
φιλήσυχος
σχεδόν σε όλα
περπατούσε στον δρόμο
το ψιλόβροχο του νότιζε το παλτό του
ανέπνεε εκείνος βροχές
και σύννεφα
ως το πρωϊνό
εκείνο
του Νοέμβρη
που τα μάτια του
έγιναν κίτρινα
μήτε ασπράδι φαινόταν
μήτε ίριδα
μήτε κόρη
μόνο
ξεκίνησαν από μέσα του
να ξεπηδούν ουρλιαχτά
έβγαζε νύχια
κι άρχισε
να φτύνει οξύ
χολή
στα πρόσωπα των περαστικών.
Ούρλιαζαν εκείνοι
αλαλάζοντας τριγυρνούσαν
στους δρόμους.
Εκείνος,
κάρφωνε τα δάχτυλά του
στα μάγουλά τους
(τις καρδιές άφηνε ανέγγιχτες)
έσχιζε σάρκες
αφαιρούσε γνάθους
μάτια έριχνε στο χώμα
και
άφηνε πίσω του
ανοιγμένα κρανία.
Ώσπου, η χολή μέσα του
άρχισε να τρώει και τον ίδιο.
Ατμίζοντας δυσοσμία
σιγά σιγά
έφτασε
παραπατώντας
στο λιμάνι
κι ανοίγοντας τα χέρια
εξαφανίστηκε.
Μόνο ίχνη απ΄τα ρούχα του έμειναν
να βρωμούν αναμνήσεις.

_____________________________________________

Ποίημα του Θόδωρου Σίδερη από την επικείμενη ποιητική συλλογή του που θα κυκλοφορήσει από τις Εκδόσεις Χαραμάδα

Πηγή: http://patlefkadian.blogspot.gr/2013/11/blog-post_12.html?spref=fb

 

MEGA CHANNEL

 

Εδώ και χρόνια, ένας λαός γυρεύει ηγέτες.
Ανεβοκατεβάζει τις κυβερνήσεις που του υποδεικνύουν οι τηλεοράσεις και κοιμάται χορεύοντας τσιφτετέλι.
Όλοι οι δημοσιογράφοι υποταγμένοι στα αφεντικά τους, τη δουλίτσα τους και το ψωμί που πρέπει να προσφέρουν στα παιδιά τους.

Εδώ και μήνες, ένας λαός γυρεύει ηγέτες.
Στριφογυρίζει στους δρόμους κι ανοιγοκλείνει τις τηλεοράσεις μην τυχόν και σκάσει μια στάλα ελπίδας στο πρόσωπό του.
Οι περισσότεροι δημοσιογράφοι υποταγμένοι στα αφεντικά τους, τη δουλίτσα τους και το ψωμί που πρέπει να προσφέρουν στα παιδιά τους.

Εδώ και μέρες, ένας λαός γυρεύει ηγέτες.
Χάνει τη δουλειά του, χάνει το μυαλό του, την αξιοπρέπειά του και είναι έτοιμος να πάρει το τουφέκι και να τραβήξει προς τα βόρεια και τα νότια προάστια.
Πάρα πολλοί δημοσιογράφοι υποταγμένοι στα αφεντικά τους, τη δουλίτσα τους και το ψωμί που πρέπει να προσφέρουν στα παιδιά τους.

Ο λαός τούς αχόρταγους θα τους φάει έτσι κι αλλιώς.
Τους αυλοκόλακες τι θα τους κάνει;

 

4.3.2012

Ετικέτες:

 

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΠΕΜΠΤΟ

 

Ήμουν λυπημένος σαν τα μάτια του σκύλου ή

καμιά φορά ξυπνάς τόσο άδειος

που σε καταλαμβάνουν μαύρες σκέψεις

όπως ν’ ανακαλύψεις το εμβόλιο της μοναξιάς

κοιτώντας αφηρημένα μια προκυμαία,

ή χαζεύοντας σε μιαν αποβάθρα

περιμένεις μιαν απάντηση

αν θα σε δεχθούν στον Παράδεισο ή τι να βλέπουν τα ψάρια

-έστω μια ιστορία με συναρπαστικές εκκρεμότητες-

Άφηνα λοιπόν το χαρταετό μου στο εικονοστάσι

για να πάψει να ‘ναι τόσο σκυθρωπό ή

για να ‘χουν οι άγιοι μίαν οδό προς τον ουρανό και

την Καθαρή τους Δευτέρα.

Θυμάμαι, μικρός, ρωτούσαμε πότε θα γυρίσουν

τα χελιδόνια

τόσο αγαπούσαμε την ανοιξη,

μάλλον περιμέναμε απίθανες διηγήσεις.

Δίναμε στα χελιδόνια ονόματα,

φυλάγαμε σκοπιές στις φωλιές τους

κι αυτά μας χαιρετούσαν

καθισμένα στα σύρματα του ηλεκτρικού

σα νότες στο πεντάγραμμο

μιας μουσικής που μόνο τα παιδιά μπορούν

να διαβάσουν.

 

[Γιώργος Τσαγκάρης, «Ανένδοτοι Ήλιοι», Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα – 2006]

Ξάδερφος απ’ το χωριό

 

Καζανάκι μες στη νύχτα;

μπήκε ο κλέφτης για να χέσει;

ξέχασα, είν’ ο ξάδερφός μου

ήρθε χθες απ’ το χωριό

ήρθε για να βρει δουλειά

ή τουλάχιστον έτσι λέει

πέρασαν τέσσερεις μήνες

και αυτός κοπροσκυλιάζει

ντρέπομαι να του το πω

δεν σε θέλω εδώ πέρα

έμαθε και τα κλαμπάκια

έμαθε και τα μπουζούκια

έχει κάνει και παρέες

θέλει να μου βρει γυναίκα

κι αν του κάνω καμιά νύξη

για δουλειά και τα λοιπά

όλο λέει για τους μεγάλους

που ελέγχουνε τα πάντα

και δεν τον καταλαβαίνουν

κι όλο χέζει μες στη νύχτα

λες και άντερο δεν έχει

κι όλο λέει εσύ ‘σαι ωραία

με τα χίλια μου ευρώ

που ματώνω να τα βγάλω

κι από πίσω θα με βρίζει

όλος ο ντουνιάς του φταίει

κοίτα πρέπει να σφιχτείς

σ’ ένα μήνα να ‘χεις φύγει

δεν μιλήσαμε ξανά

ούτε βρήκε και δουλειά

πήγε πίσω στο χωριό

και μ’ εμένα τα ‘χει βάλει

και αλήθεια θα σας πω

μου ‘λειψε το καζανάκι

 

[Θοδωρής Δημητρακόπουλος, «Κουκούλα Αραχνοΰφαντη, Πλανόδιον, Αθήνα – 2011]

————————-

Από σήμερα εγκαινιάζω μια νέα κατηγορία στο blog. Θα συμπεριλαμβάνει επιλογές από βιβλία ποίησης που πέφτουν στα χέρια μου και θέλω να τα μοιραστώ, όπως αυτό που μόλις διαβάσατε.


Ακούστε τη σημερινή εκπομπή «Μόλις ξύπνησα» 3/2/2012 – Μία ώρα με muzine μουσικές επιλογές και σχόλια της επικαιρότητας

Γράψτε το mail σας για να σας έρχεται ειδοποίηση όταν υπάρχει νέο post.

Μαζί με 2.598 ακόμα followers

Μας επισκέφθηκαν

  • 147,404 μέχρι σήμερα

Επισκεφθείτε τις εκδόσεις Χαραμάδα

Ακουλουθήστε μας στο twitter

Muzine

  • RT @antsket: Παιδιά πράγματι, ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τον πλανήτη σήμερα είναι ο κομμουνισμός. Σωστή στόχευση 20 hours ago
  • RT @adiasistos: Σπάει καμία τζαμαρία κι άμα δεν στεναχωρηθείς έντονα είσαι απάνθρωπο τέρας. Βρίζουν θύμα επίθεσης με βιτριόλι κι είναι απλά… 7 months ago
  • RT @papagalizw: Αν η Κούνεβα είχε πάρει 340.000 από το αφεντικό της για να σκάσει δεν θα υπήρχε πρόβλημα για τους σημερινούς κατηγόρους της 7 months ago
  • RT @risinggalaxy: Ελλάδα σημαίνει να ασχολούμαστε με τα λεφτά της Κούνεβα από δωρεές αλλά όχι με το που βρήκε ο Μιχαλολιάκος 400.000 ευρώ κ… 7 months ago
  • Απλά, οι μισοί δεξιοί και φιλελέδες δεν θα 'χαν κανένα πρόβλημα να βιτριόλιαζαν το παιδί τους αν έβαζαν 300 χιλιάρικα στην πάντα #emetos 7 months ago