Μόλις ξύπνησα…

Οι φίλοι που υποστήριξαν το «ΝΑΙ σε όλα», έχουν πάντα δίκιο σε όλα.

Γιατί αν δεν γίνει συμφωνία και βγούμε από το ευρώ θα λένε «στα ‘λεγα εγώ», αν πάλι γίνει συμφωνία θα πουν ότι είναι κακή συμφωνία οπότε θα λένε πάλι «στα ‘λεγα εγώ». Ακόμα και καλή συμφωνία να βγει θα πουν ότι επιτέλους ο Τσίπρας κάλεσε τους πολιτικούς αρχηγούς και έφτιαξαν αρραγές μέτωπο οπότε «μας τα ‘λεγαν αυτοί». Ή ότι έδιωξαν τον Βαρουφάκη και γι’ αυτό θα γίνει καλύτερη συμφωνία όπως και πάλι «τα ‘λεγαν αυτοί».

Είναι σαν τους αριστερούς, που οι ίδιοι κοροϊδεύουν, γιατί και οι αριστεροί όταν «τα ‘λεγαν» για να μην υπογραφούν μνημόνια είχαν δίκιο εκ του αποτελέσματος, ή όταν έλεγαν ότι θα ήταν προτιμότερη μια πτώχευση στην αρχή της κρίσης, πάλι είχαν δίκιο. Δυστυχώς όμως δεν μπορούν να το αποδείξουν γιατί δεν εισακούστηκε η γνώμη τους και δεν δοκιμάστηκε η πρότασή τους – και βέβαια δεν ζητήθηκε η γνώμη του λαού έστω και με ένα κουτσό δημοψήφισμα.

Γι’ αυτό οι «ΝΑΙ σε όλα», αποδεικνύουν πως ξέρουν καλά πώς να καλύπτουν τον κώλο τους σε όλα τα ενδεχόμενα και άντε να βγάλεις άκρη με κάποιον που είναι τόσο ιδεοληπτικός αλλά και τόσο ισχυρογνώμων, όχι για την άποψή του την ίδια, αλλά για την ακράδαντη πεποίθησή του πως έχει πάντα δίκιο – και στον φόβο του μήπως και αποδειχθεί ότι δεν έχει, η σοφιστεία πάει στεφάνι.

Γιατί αν είχαν αρχίδια, και εφόσον μας έπρηξαν τα δικά μας επί μια εβδομάδα ότι το ερώτημα είναι «Ευρώ ή δραχμή» θα έπρεπε να το βουλώσουν και να παραδεχθούν πως ο κόσμος εψήφισε Δραχμή και να πάνε σπίτια τους (μαζί με τα κανάλια, τους ευρωτρομοκράτες, τους σκελετούς από τις ντουλάπες και τον Σάκη τον Ρουβά) και να γυρίσουμε στη δραχμούλα να γλεντήσουμε τη φτώχεια μας τη Βενεζουελιάνικη.

Αλλά και σε αυτή την περίπτωση αφού η τρομοκρατία του δήθεν «πραγματικού» ερωτήματος δεν δούλεψε, μας λένε πως τελικά ο κόσμος απάντησε στο ερώτημα της κυβέρνησης που ήταν αν δέχονται την (ανύπαρκτη όπως υποστηρίζουν) πρόταση των δανειστών. Αλλά το ευρώ ευρώ.

Δηλαδή και πάλι τα δικά τους δικά τους και τα δικά μας δικά τους.

Και για μεν τους πολιτικούς, τα κανάλια, τους θεσμούς, τις τράπεζες και τους λοιπούς οργανικούς «διανοουμένους» (με την κακή την έννοια) να το καταλάβω και να πω καλά κάνουν τα παιδιά, έχουν και τα συμφέροντά τους να λένε μπαρούφες και να τις καλύπτουν με μεγαλύτερες μπαρούφες γιατί είναι πολλά τα λεφτά.

Αλλά εσείς οι υπόλοιποι 38% των κατοίκων αυτής της ηλιόλουστης μπανανίας, που τους ακούγατε και τους στηρίξατε πιστεύοντας πως έχουν δίκιο στην ανάλυσή τους «ευρώ ή δραχμή», γιατί τους αναπαράγετε ακόμα και τώρα στις μπαρούφες τους και δεν τους λέτε να μας πάνε στο διάολο ρε αδέρφια;

[Και στ’ αλήθεια πιστεύετε τις δημοσκοπήσεις που λένε πως 75% του λαού θέλει το ευρώ, όταν οι ίδιες δημοσκοπήσεις έδιναν διαφορά 2-3% στο δημοψήφισμα και ήρθε 23%; Τις πιστεύετε ωρέ επιστήμονες άνθρωποι; ]

Περιμένοντας να δούμε αν τελικά θα γίνει δημοψήφισμα (αμφιβάλλω) και ποιο ακριβώς θα είναι το ερώτημα που θα τεθεί, αυτό που έχω να πω είναι πως αν π.χ. το ερώτημα είναι η αποδοχή ή όχι του τελεσιγράφου της τρόικας θα ψήφιζα ΟΧΙ για δύο λόγους:

1. Η Ευρώπη των εκβιασμών, των μαντρωμένων μεταναστών, των κυρίαρχων κρατών και των υποτελών τους δεν είναι η Ευρώπη που θέλω.
2. Η Ευρώπη του άγριου καπιταλισμού που χτίζεται καθημερινά και οδηγεί στην καταστροφή του περιβάλλοντος, του πλανήτη, των τοπικών οικονομιών και των ανθρώπινων ισορροπιών επίσης δεν είναι αυτή που θέλω. Κι αυτή η Ευρώπη ή θα πρέπει να αλλάξει πορεία ή να διαλυθεί και να ξαναστηθεί από την αρχή.

Δεν θα ψήφιζα «όχι» ούτε για εθνική υπερηφάνεια, ούτε για την ψυχή του Έλληνα, ούτε ενάντια στον Σόιμπλε, στον Ντέισεμπλουμ και στη Μέρκελ ως πρόσωπα. Ούτε ακόμα ακόμα και για την «αξιοπρέπεια» που έχει κάποια σημασία, γιατί πάει περίπατο μόλις βλέπεις ότι οι ίδιοι που ψηφίζουν «όχι» είναι ο ίδιος Έλληνας που τους ψήφιζε τόσα χρόνια, είναι ο ίδιος που τρέχει στα ΑΤΜ, που έβαλε τους φασίστες στη Βουλή, που είναι φανεροκρυφορατσίσταρος, που είναι καπιταλοφασίστας ή ένας φτωχούλης wanna be «επιτυχημένος» κλπ κλπ. Άλλωστε οι ίδιοι που σήμερα βρίζουν την κυβέρνηση αύριο θα της γλείφουν τ’ αρχίδια αν φτάσει σε συμφωνία καλύτερη από εκείνη του τελεσιγράφου.

Καταλαβαίνω ότι πολλοί φίλοι αναρχικοί, με τη γνωστή μαξιμαλιστική και ελιτίστικη κριτική που κάνουν σε εμάς τους μικροαστούληδες, μπορεί να μας οικτίρουν που είμαστε διαθέσιμοι να πάρουμε θέση εντός των πλαισίων της αστικής «δημοκρατίας» αλλά θα επιμείνω στην άποψή μου πως ο μόνος τρόπος ανατροπής είναι μαζικές απεργίες διαρκείας και όχι μπουρλότα στα επιφανειακά στεγανά του καπιταλισμού. Εφόσον οι συνδικαλιστές, οι αναρχοσυνδικαλιστές και οι εργαζόμενοι δεν προχωρούν σε αυτό το βήμα, στο να ορίσουν δηλαδή την παραγωγή όχι μέσω του χάους αλλά μέσω της σταθερής και συντεταγμένης απεργίας, το μόνο μέσο που έχω να κάνω καλύτερο τον κόσμο είναι η ψήφος μου και η στάση ζωής μου στην καθημερινότητα. Όσες ασφαλισμένες τράπεζες κι αν κάψεις, όσα αυτοκίνητα χρεοκοπημένων ανθρώπων και να μπουρλοτιάσεις, μάλλον το μόνο που θα καταφέρεις θα είναι φόβος και περισσότερος φόβος που λειτουργεί πάντα υπέρ των εξουσιαστών που τρέχουν στην αγκαλιά των κρατικών δυνάμεων καταστολής για προστασία. Παρόλα αυτά δεν θα αρνηθώ την τεράστια συμβολή τους και στους αγώνες και στην ασφάλεια που μας κάνουν να νιώθουμε όταν σπάνε το κεφάλι ενός φασίστα ή ενός μπάτσου που μας τρομοκρατούν, πράξεις που εμάς τους μικροαστούληδες, μας κάνουν να νιώθουμε ακόμα πιο μικροαστούληδες. Όλοι για έναν καλύτερο κόσμο παλεύουμε.

…θα γίνουμε επιτέλους η πρώτη σταλινική κομμουνιστική δικτατορία στην Ευρώπη. Θα κλείσουμε τα σύνορα με τους καπιταλιστάς, οι τουρίστες θα ψάχνουν ομπρέλα και δεν θα βρίσκουν, όλες οι παραλίες θα γίνουν κρατικές και θα πρέπει να πληρώνεις εισιτήριο για να κάνεις μπάνιο.

Ο Αλέξης, σαν νέος Πούτιν, θα κλείνει φυλακή τραγουδιστές και καλλιτέχνες μεγάλης φήμης όπως ο Νότης, η Στικούδη και η Πάολα, καταδικάζοντάς τους σε ισόβια αφωνία για προσβολή της αισθητικής. Όλα τα σκυλάδικα θα σφραγιστούν και θα ανοίγουν μόνο μαγαζιά με ρεμπέτικα, αντάρτικα, εντεχνάδικα και τζαζοκουλτουριάρικα. Δεν θα μπορείς να πάρεις ψωμί το πρωί αν δεν τραγουδήσεις δυο Θεοδωράκηδες στα καπάκια.

Σαν μια άλλη Βόρεια Κορέα, θα μας κόψει το ίντερνετ και το facebook, θα κόψει το youtubeκαι ειδικά το youporn γιατί το Κόμμα θα έχει συμπεράνει πως η πολλή μαλακία φταίει που τόσα χρόνια ψήφιζε ο κόσμος ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Μπορεί να απαγορεύσει και γενικότερα τη μαλακία και να κάνει υποχρεωτικό το γαμήσι με άπλυτες αναρχοαριστερές και μουσάτους γυμνιστές της Δονούσας, ως ύστατο μέσο για να επιβληθεί οργονοθεραπεία [Βλέπε Βίλχελμ Ράιχ άμα δεν ξέρεις τι είναι η οργόνη – στην συριζαϊκή κοινωνία όλοι θα έχουν διαβάσει 2-3 βιβλία του] στους ανέραστους συντηρητικούς ψηφοφόρους.

Θα πάρει όλες τις εκκλησίες και θα τις κάνει μουσεία ομαδικών φαντασιώσεων με χιλιάδες πρώην πιστούς να βλέπουν βίντεο με το Χριστόδουλο και τους καραγκιόζηδες Θεσσαλονίκης και Αιγίου μητροπολίτες και να αναρωτιούνται γιατί τόσον καιρό τους άκουγαν.

Θα υποχρεώσει τους πλούσιους σε δια βίου φτώχεια και τους χρυσαυγίτες θα τους κάνει καθαρίστριες και υπηρετικό προσωπικό σε ξενοδοχεία πέντε αστέρων για τους εγκληματίες μετανάστες που θα μπαίνουν κατά εκατομμύρια κάθε μέρα στη χώρα.

Ο πληθυσμός της χώρας θα αυξηθεί κατά 1000% και επιτέλους οι Τούρκοι δεν θα μπορούν να κάνουν ντου γιατί θα είμαστε περισσότεροι και όπως είναι γνωστό οι μετανάστες θα δώσουν μεγαλύτερη μάχη από κάτι θρασύδειλους λαγούς τύπου Άδωνι και Κασιδιάρη.

Ειδικά ο Άδωνις θα κλειστεί σε ειδική πτέρυγα φρενοκομείου μαζί με τον Λοβέρδο, τον Τζήμερο, τον Σαμαρά, τον Βενιζέλο (που και επισήμως θα φοράει το καπέλο του Ναπολέοντα) ενώ τον Μιχαλολιάκο και την οικογένειά του θα τους μετατρέψουν σε περιφέροντα θίασο τσίρκου με παραστάσεις για παράξενα όντα με αφέλειες.

Περιττό να πούμε πως θα απαγορευτεί στις κομμώτριες να κουρεύουν τους άνδρες γουλί όπως οι πρώην χρυσαυγίτες (ακόμα και οι καραφλοί θα πηγαίνουν στην Κωνσταντινούπολη για εμφύτευση μαλλιών και μετά θα επιστρέφουν στη χώρα), ενώ η αφέλεια δεν θα ξαναεπιτραπεί ούτε ως κούρεμα ούτε ως στάση ζωής.

Οι ατενίστας θα είναι τα πρώτα θύματα της βίας των συριζαίων. Θα καταδικαστούν για απολιτίκ συμπεριφορά και από τα μαλλιά τους και τα δέρματά τους θα φτιαχτούν ρούχα για τους φτωχούς και τους άστεγους. Θα είναι η πρώτη φορά που θα έχουν προσφέρει στους συνανθρώπους τους υπηρεσίες χρήσιμες και θα στηθεί και ανδριάντας για το πώς μπορεί ο «ότιναναις» να μετατραπεί σε «άξιο τέκνον μιας σταλινικής κοινωνίας».

Τέλος, λέξεις όπως «ποτάμι», «γέφυρες», «ελιά» κλπ θα απαγορευτούν και θα μετατραπούν σε «λαϊκό κύμα», «επαφή» και άλλες σχετικές συνωμοτικές εκφράσεις που στον καιρό της χούντας της πασοκονεοδημοκρατίας είχαν απαγορευτεί. Οι μετριοπαθείς θα κάνουν καθημερινά μαθήματα ακραίων συμπεριφορών, όπως απεργίες, πορείες και καθιστικές διαμαρτυρίες και για ακόμα μεγαλύτερη τιμωρία θα υποχρεωθούν να αποχωριστούν τα τζιπ τους για 2 χρόνια – τα οποία και θα έχουν κατασχεθεί από την νέα δασοφυλακή του Σύριζα που θα ανακαλύπτει καταπατητές και θα τους κρεμάει στα πρώην παρ’ ολίγο χρυσορυχεία της Χαλκιδικής.

 

ΥΓ: Πληροφορίες που λένε πως το Mega, ο Ant1, το Star και τα λοιπά ιδιωτικά κανάλια θα μετονομαστούν σε ERTEGA, ERT1, ERTSTAR δεν έχουν επιβεβαιωθεί αλλά σίγουρα ο Πρετεντέρης, η Τρέμη, ο Τράγκας, ο Τσίμας, ο Ευαγγελάτος, ο Θεοδωράκης (ο Σταύρος ο προδότης, όχι ο Μίκυ Μάους) θα σταλούν στους συντρόφους της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας για να καταστρέψουν τον κρατικό καπιταλισμό εκ των έσω.

 

Αγαπητοί συμπολίτες, τώρα μάθατε τι θα κάνει ο Σύριζας άμα βγει.

 

Το κρίμα στο λαιμό σας!

 

Ακολουθεί μουσικό διάλειμμα με οδηγίες προς ναυτιλομένους για την επόμενη μέρα_

 

 

1

 

Σκέφτομαι πως ετούτη τη στιγμή

κανένας δε με σκέφτεται μέσα στο σύμπαν,

πως μόνο εγώ με σκέφτομαι,

και αν τώρα πέθαινα,

κανένας, ούτε ο εαυτός μου, δε θα με σκεφτόταν.

 

Κι εδώ αρχίζει η άβυσσος,

όπως όταν κοιμάμαι.

Είμαι το ίδιο μου το στήριγμα και μου το αφαιρώ.

Συμβάλλω στην επένδυση των πάντων με απουσία.

 

Ίσως αυτός να είν’  ο λόγος

που το να σκέφτεσαι έναν άνθρωπο

είναι σαν να τον σώζεις.

——————————————–

Από την ποιητική συλλογή «Κατακόρυφη ποίηση» του Roberto Juarroz σε μετάφραση του Αργύρη Χιόνη (Εκδόσεις Τα τραμάκια, Θεσσαλονίκη, 1997)

Εξώφυλλο Βιβλίου

Εξώφυλλο Βιβλίου

άτιτλο

ο μολυβένιος στρατιώτης περπατάει πάνω μου και με τις μολυβένιες μπόττες του με ηρεμεί, με κοιμίζει. ο καπνοδοχοκαθαριστής με χαιρετάει αδύνατος και μπαρουτοκαπνισμένος, με τη σκούπα του ο μαύρος. ύστερα, μικραίνω κι εγώ σαν μπαλόνι που σκάει, και λέμε αστεία, μολυβένια, μαύρα, εκλεκτά αστεία, ύστερα, πολύ γελάμε, πολύ μένουμε έτσι μια σταλιά, και σε κάθε δωμάτιο, άμα θέλουμε, μπαίνουμε από τις χαραμάδες, και σεργιανάμε. να ‘μαι και στην κρεβατοκάμαρά σου, με το μουνάκι σου να παίζω, κι οι τριχίτσες σου, που, όταν είμαι κανονικός Σωτήρης Κακίσης, φαίνονται τριχίτσες, τώρα είναι λάσσο, γερές σαν κάβοι. κρεμιέμαι με θηλιά από τις τριχίτσες σου προς τα μέσα, πνίγομαι. είτε μεγάλος, είτε μικρός, ο μαύρος πάω συνέχεια και πνίγομαι.

———————————————————-

Ποίημα από τη συλλογή του Σωτήρη Κακίση «Εκατομμύρια μικρά παιδιά», Εκδόσεις Ερατώ, 1989.

Μια φορά κι έναν καιρό
ήταν ένας άνθρωπος
φιλήσυχος
σχεδόν σε όλα
περπατούσε στον δρόμο
το ψιλόβροχο του νότιζε το παλτό του
ανέπνεε εκείνος βροχές
και σύννεφα
ως το πρωϊνό
εκείνο
του Νοέμβρη
που τα μάτια του
έγιναν κίτρινα
μήτε ασπράδι φαινόταν
μήτε ίριδα
μήτε κόρη
μόνο
ξεκίνησαν από μέσα του
να ξεπηδούν ουρλιαχτά
έβγαζε νύχια
κι άρχισε
να φτύνει οξύ
χολή
στα πρόσωπα των περαστικών.
Ούρλιαζαν εκείνοι
αλαλάζοντας τριγυρνούσαν
στους δρόμους.
Εκείνος,
κάρφωνε τα δάχτυλά του
στα μάγουλά τους
(τις καρδιές άφηνε ανέγγιχτες)
έσχιζε σάρκες
αφαιρούσε γνάθους
μάτια έριχνε στο χώμα
και
άφηνε πίσω του
ανοιγμένα κρανία.
Ώσπου, η χολή μέσα του
άρχισε να τρώει και τον ίδιο.
Ατμίζοντας δυσοσμία
σιγά σιγά
έφτασε
παραπατώντας
στο λιμάνι
κι ανοίγοντας τα χέρια
εξαφανίστηκε.
Μόνο ίχνη απ΄τα ρούχα του έμειναν
να βρωμούν αναμνήσεις.

_____________________________________________

Ποίημα του Θόδωρου Σίδερη από την επικείμενη ποιητική συλλογή του που θα κυκλοφορήσει από τις Εκδόσεις Χαραμάδα

Πηγή: http://patlefkadian.blogspot.gr/2013/11/blog-post_12.html?spref=fb

Φιλοπατρία, το μίσος για τις πατρίδες

Ο κύριος Κ. δεν είχε ανάγκη να ζει σε μια συγκεκριμένη χώρα. «Μπορώ να πεινάσω οπουδήποτε» έλεγε. Μια μέρα όμως, πέρασε από μια πόλη κατακτημένη από τον εχθρό του τόπου όπου ζούσε. Εκεί, τον σταμάτησε ένας αξιωματικός του εχθρού και τον ανάγκασε να κατέβει από το πεζοδρόμιο. Ο κύριος Κ. κατέβηκε, και τότε συνειδητοποίησε πως είχε οργιστεί με τον άνθρωπο εκείνο, και μάλιστα όχι μόνο με τον άνθρωπο, αλλά κυρίως με τη χώρα του ανθρώπου, τόσο πολύ, που ευχήθηκε την εξαφάνισή της από προσώπου γης. «Μα πώς έγινα διαμιάς εθνικιστής;» αναρωτήθηκε ο κύριος Κ. «Φταίει ο εθνικιστής που βρέθηκε μπροστά μου. Να γιατί πρέπει να εκλείψει η ανοησία: γιατί κάνει ανόητο όποιον βρεθεί μπροστά της».

(Απόσπασμα από το βιβλίο του Μπέρτολτ Μπρεχτ «Ιστορίες του κ. Κόυνερ» από τις Εκδόσεις Γράμματα)

Image

Ακούστε τη σημερινή εκπομπή «Μόλις ξύπνησα» 3/2/2012 – Μία ώρα με muzine μουσικές επιλογές και σχόλια της επικαιρότητας

Γράψτε το mail σας για να σας έρχεται ειδοποίηση όταν υπάρχει νέο post.

Μαζί με 2.598 ακόμα followers

Μας επισκέφθηκαν

  • 144,600 μέχρι σήμερα

Επισκεφθείτε τις εκδόσεις Χαραμάδα

Ακουλουθήστε μας στο twitter

«Μόλις Ξύπνησα» στο FB

Muzine

  • Ο Νικολόπουλος δεν είναι πορφυρογέννητος. Το μόνο που ξέρει από πορφύρα είναι όταν γλείφει τα άμφια του παπαδαριού. 1 week ago
  • Το παίρνω πίσω για τη Φώφη. Η Χριστοφιλοπούλου είναι η Κάρι στο Homeland. Σε λίγο θα κλάψει. 1 week ago
  • Το δικό μου ήταν καλύτερο! [ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ για τα μνημόνια στο μέλλον] 1 week ago
  • Αχαχαχαχαχα, ο Παππάς της Χ.Α. θέλει να κρατήσει το επίπεδο της Βουλής. Τι ακούμε σήμερα! 1 week ago
  • Εκείνη η επιτροπή για την διερεύνηση των ευθυνών όσων μας οδήγησαν στα Μνημόνια υπάρχει ακόμα; Γιατί θα έχει δουλειά και για το ΙΙΙ. 1 week ago
Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 2.598 ακόμα followers